O Firmie
MS więcej niż OKNA jest liderem wśród polskich producentów okien i drzwi i jedną z najlepiej rozpoznawalnych marek na rynku. Firma działa od 1991 roku. Obecnie grupę MS tworzą: M&S Pomorska Fabryka Okien Sp. z o.o., M&S Okna i Drzwi Sp. z o.o. oraz Projekt +2000 Sp. z o.o. Główna siedziba firmy mieści się w Słupsku.
MS więcej niż OKNA posiada w swojej ofercie m.in. okna i drzwi PVC i drewniane, rolety i moskitiery, a także produkty z kamienia naturalnego oraz okna i konstrukcje aluminiowe.
W kilku zakładach o łącznej powierzchni 100.000 m2, zatrudnia ponad 500 pracowników. Sieć dystrybucji obejmuje ponad 170 krajowych i zagranicznych salonów sprzedaży. Głównym kierunkiem eksportowym są kraje Europy Zachodniej oraz Stany Zjednoczone i Kanada.
www.ms.pl

Według najnowszych danych GUS wskaźnik inflacji wzrósł w przeciągu ostatnich 12 miesięcy z 2,6% do 4,3%. Słabnąca siła nabywcza pieniądza w połączeniu z kolejnymi podwyżkami na rynku materiałów niezbędnych w procesie produkcji okien odbijają się na rentowności wszystkich producentów. Chcąc zachować dotychczasowe zyski, wielu z nich zwiększyło już ceny swoich produktów. Pozostali nie chcą jeszcze obciążać klientów i starają się optymalizować koszty produkcji.

„ W naszym przedsiębiorstwie udało się częściowo zahamować wzrost cen, dzięki zmniejszeniu marży oraz redukcji kosztów. Niestety podwyżka i tak musi zostać wprowadzona, ale będzie ona znacznie niższa w porównaniu do firm, które nie podjęły tego typu działań. Zmiany obejmą cały rynek, więc producenci, którzy jeszcze nie wprowadzili korekty zapewne zrobią to wkrótce – mówi Artur Romanik, wiceprezes MS więcej niż OKNA.

Co wpływa na wartość okna?
Ceny stolarki okiennej uzależnione są głównie od kosztów zakupu poszczególnych surowców i elementów. W przypadku okien PVC najdroższy jest profil, który stanowi 45% kwoty całkowitej. Znaczne podwyżki cen ropy oraz energii spowodowały, że obecnie trzeba zapłacić za niego o 7% więcej niż w zeszłym roku.

Podobna sytuacja dotyczy wszystkich materiałów stosowanych w procesie produkcji okien. Zwiększające się koszty zakupu szkła spowodowały, że cena wkładu szybowego wzrosła o 15%. Natomiast drożejąca stal zwiększyła wartość okuć o 6% a wzmocnień aż o 25%.
– Rynek stolarki okiennej w Polsce jest nasycony i cały czas panuje na nim wysoka konkurencja. Poziomy rentowności nie są wysokie a brak odpowiedniej reakcji na zmiany rynkowe oznacza brak możliwości pokrycia kosztów własnych, nie mówiąc już o wygenerowaniu zysku – dodaje Artur Romanik.
Konsumenci powinni zatem przygotować się na to, że w najbliższym czasie za okna trzeba będzie płacić coraz więcej i taki stan utrzyma się do momentu, gdy na światowych rynkach ustabilizują się ceny surowców.

W poszukiwaniu łagodności

Wygląd okien uzależniony jest w ogromnym stopniu od wykończenia oraz kształtu ramy, w której osadza się szybę. Okna z PVC, a więc te najbardziej popularne na naszym rynku, produkowane są coraz częściej z profili zaokrąglonych (a więc już nie tylko płaskich). To rozwiązanie ma cel czysto estetyczny. Charakterystyczna i opływowa linia okna sprawia, że wnętrza wydają się bardziej przyjazne i przytulne, a budynek zyskuje na atrakcyjności.
- Oczywiście same okna nie wystarczą do tego, aby radykalnie zmienić nasz dom. Przy odrobinie pomysłowości mogą mieć jednak bardzo duży wpływ na jego wygląd zewnętrzny i podkreślać charakter wnętrz – mówi Magdalena Basarab z firmy MS więcej niż OKNA, producenta okien TYTANOWYCHtermo – Łagodny, delikatnie zaokrąglony kształt nowych profili okiennych, to rozwiązanie uniwersalne. Idealnie komponują się one zarówno z nowoczesną, jak i bardziej stylową architekturą.

Geometria w służbie designu

Prawdziwą designerską perełką w naszym domu może stać się okno będące połączeniem zaokrąglonej formy profilu oraz zaskakującego kształtu – półkola, elipsy, albo łuku. Ciekawe okno może też powstać z połączenia kilku figur geometrycznych. Oczywiście na rozwiązania tego typu musi pozwalać projekt naszego domu. W niektórych wypadkach tak nietypowe okno może kłócić się kształtem bryły budynku i koncepcją przyjętą przez architekta. Pamiętajmy przy tym, że do różnych wnętrz i elewacji pasować będą inne kształty okien. W momencie podejmowania decyzji musimy też dokładnie przemyśleć, w których pomieszczeniach zachować tradycyjną stylistykę, a w których warto pozwolić sobie na nieograniczoną swobodę – bez szkody dla funkcjonalności okna.

Odwaga kolorów

W ciągu ostatnich lat wiele zmieniło się też w kolorystyce okiennej. Najbardziej popularne na rynku stały się okleiny drewnopodobne m.in. orzech i złoty dąb. Do gry wchodzą jednak nowe barwy i faktury. – W nowoczesnym budownictwie, stosunkowo dużym zainteresowaniem cieszą się odcienie szarości. Jeszcze kilka lat temu, był to kolor praktycznie niezauważany i niemodny – dodaje Basarab – W odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku, paleta barw okiennych staje się coraz bogatsza i niezwykle różnorodna. Klientom, którzy nie boją się nowych, odważnych rozwiązań możemy zaproponować okleiny przypominające fakturą nie tylko drewno, ale szczotkowany metal, czy chociażby skórkę pomarańczy.

Wybierając stolarkę do naszego domu, nie możemy kierować się tylko i wyłącznie designem. Dobre okno musi łączyć w sobie także takie cechy jak chociażby energooszczędność, bezpieczeństwo czy funkcjonalność. Jest to możliwe, o ile zamiast najprostszych modeli zdecydujemy się na produkty klasy premium, dostępne w ofercie renomowanych producentów i dystrybutorów.

Czym takie rozwiązanie różni się od tradycyjnego montażu i dlaczego staje się coraz popularniejsze?
– O ciepłym montażu mówimy, gdy okna o bardzo dobrej izolacji termicznej wstawiamy do muru dwu lub trójwarstwowego, a więc takiego, który posiada warstwę izolacyjną – mówi Artur Głuszcz z firmy MS więcej niż OKNA, producenta okien TYTANOWYCHtermo – Stolarkę montujemy wówczas dokładnie w strefie izolacji, a więc tak, jakby okno stanowiło jej przedłużenie.
Ciepły montaż można zastosować we wszystkich nowo powstających budynkach jak i tych poddawanych termomodernizacji. Nie wykonamy go już jednak w starych budynkach ze ścianami jednolitymi. Z prostego powodu – nie są one ocieplone.

Montaż w praktyce

Jeśli nasz dom posiada ściany dwuwarstwowe z izolacją zewnętrzną o grubości około 10-15 centymetrów, to okna powinny znajdować się jak najbliżej krawędzi zewnętrznej muru, do której przylega warstwa ocieplenia zachodząca na ramę.
Z kolei, w ścianie trójwarstwowej, oraz dwuwarstwowej z ociepleniem powyżej 15 cm, okna osadza się bezpośrednio w strefie ocieplenia, czyli tuż nad izolacją i poza murem.
Ościeżnicy nie można jednak w stabilny sposób przymocować bezpośrednio do warstwy termoizolacji ściany (czyli np. styropianu), dlatego konieczne staje się zastosowanie specjalnych elementów montażowych – wysięgników.

Trzy warstwy na wilgoć

Skuteczny, efektywny montaż, powinien zabezpieczać mur przed wilgocią, przewiewami i rozwojem groźnych dla naszego zdrowia grzybów i pleśni. Dla pełnego efektu, połączenie okna z murem musi więc zostać uszczelnione izolacją trójwarstwową.
– Od zewnątrz okno należy zabezpieczyć materiałami paroprzepuszczalnymi. Może to być m.in. taśma paroprzepuszczalna albo folia rozprężna – dodaje Głuszcz – Chronią one izolację przed wpływem opadów atmosferycznych i wody, ale jednocześnie pozwalają na dyfuzję pary wodnej. Środkowa część to pianka poliuretanowa pełniąca funkcję termoizolacji. Od wewnątrz stosuje się z kolei izolację paroszczelną np. folię paroszczelną. Dzięki niej para wodna i wilgoć znajdująca się w domu nie będzie przenikać do warstwy termoizolacji. Warto przypomnieć, że według identycznych zasad dekarze wykonują izolację dachów.

Specjalistyczna firma, a może jednak samodzielnie?

Jeśli okno ma spełniać swoje funkcje, musi zostać na początku właściwie umiejscowione, przymocowane, a następnie zaizolowane. W dalszej kolejności należy zająć się regulacją i obróbką. Każdy z tych etapów musi być przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi zasadami, wskazówkami lub instrukcjami producentów.
Powinniśmy mieć świadomość, że ciepły montaż wymaga wiedzy, doświadczenia, ale i zmysłu. Każdy, kto przystępuje do jego wykonania musi umieć dobrać wielkość okna do otworu, ale także dysponować wiedzą dot. m.in. właściwego rozmieszczenia połączeń mechanicznych okna ze ścianą, wykonania prac izolacyjnych, obróbki czy regulacji.
Kto z nas, potrafi chociażby określić odległości, w jakich rozmieszcza się mocowania i zna różnice pomiędzy kotwą i dyblem? Podobnych „haczyków” jest znacznie więcej. Poza tym, konkretne rozwiązanie dobiera się indywidualnie do specyfiki i sytuacji, z jaką spotyka się montażysta w danym budynku. To, co sprawdzi się w jednym wypadku, niekoniecznie musi spełnić swoją funkcję w innym.

Dlatego, o ile samą decyzję o ciepłym montażu możemy i powinniśmy podjąć samodzielnie, o tyle jego wykonanie najlepiej od razu powierzyć specjalistycznej firmie. Osoba niedoświadczona, może bowiem popełnić szereg kosztownych w naprawie błędów. Już na etapie powstawania ścian naszego domu powinniśmy też pomyśleć o konsultacji z producentem lub dystrybutorem stolarki. Ciepły montaż wymaga m.in. właściwego przygotowania otworów okiennych. Może się okazać, że zatrudniona ekipa murarska – mimo składanych zapewnień – nie sprosta temu zadaniu. Ewentualne nieprawidłowości lepiej eliminować zawczasu.

W ubiegłych latach, w myśl dotychczas obowiązującego rozporządzenia ministra finansów (z 24 grudnia 2009 roku w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług) producenci, którzy oferowali klientom własne produkty wraz z montażem, mogli stosować stawkę obniżoną do 7%. Dotyczyło to co prawda tylko określonych typów budynków (zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym), ale ich lista była bardzo szeroka i obejmowała m.in. domy jednorodzinne, budynki wielomieszkaniowe, domy opieki społecznej, internaty oraz domy studenckie, a także obiekty niemieszkalne: hotele, biura, obiekty usługowo-handlowe czy szpitale.
W skrócie sytuacja przedstawiała się następująco: inwestor, który podejmował decyzję dotyczącą np. wymiany okien, miał dwie możliwości: mógł kupić tyko produkt i zapłacić 22% podatek, a montażem zająć się we własnym zakresie, albo od razu zamówić montaż u producenta, dzięki czemu całe zamówienie objęte było znacznie niższą i bardziej opłacalną 7-procentową stawką podatku.

Podobny zapis nie znalazł się już jednak w najnowszym rozporządzeniu ministra finansów (z 22 grudnia 2010 roku). Czy to zatem koniec możliwości stosowania przez producentów niższej stawki podatku?
- Według naszej analizy, mimo zmian w zapisach rozporządzenia i wynikających stąd niejasności, Klienci w dalszym ciągu będą mogli korzystać z preferencyjnej, 8-procentowej stawki VAT. Taką możliwość daje bowiem ustawa– mówi Piotr Nadolny, dyrektor handlowy w MS więcej niż OKNA, producenta stolarki – Dostarczenie i montaż okien należy traktować na podstawie artykułu 41 ustawy jako remont, modernizację, termomodernizację czy też przebudowę budynku lub jego części. Pewne pole manewru może dawać także zaklasyfikowanie usługi jako prac konserwatorskich.

Warto pamiętać, że tak jak i w latach ubiegłych, obniżona stawka ma zastosowanie tylko w przypadku dostawy i remontu lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa jest nie większa niż 150 m kw. oraz budynków jednorodzinnych do 300 m kw. Jeśli zatem nasz dom jest większy, to w stosunku do nadwyżki metrażu stosujemy już stawkę podstawową.

– Wydaje się, że w dłuższej perspektywie podniesienie o jeden punkt procentowy stawki podatku VAT nie wpłynie negatywnie na kondycję rynku stolarki otworowej–zaznacza Piotr Nadolny – Co prawda pod koniec ubiegłego roku, udało nam się przyjąć i zrealizować więcej zleceń niż w analogicznym okresie w roku 2009, jednak naszym zdaniem nie można tego interpretować tylko jako „ucieczki” przezornych inwestorów przed większymi kosztami. Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że każde dodatkowe obciążenie finansowe może zniechęcić część klientów do podjęcia decyzji zakupowej. Dlatego zamierzamy temu przeciwdziałać wprowadzając dodatkowe rabaty na wybrane produkty. Pierwszą tego typu promocję sprzedażową, pozwalającą na skorzystanie z upustu cenowego nawet na poziomie 9% wprowadziliśmy już w styczniu.

Gdy paruje od środka

Szyby zaparowane wewnątrz pomieszczeń, to przede wszystkim sygnał, że wentylacja w naszym domu może być niewydolna. Warto wiedzieć, że do wzrostu wilgotności przyczyniamy się po części sami m.in. w trakcie gotowania, prasowania czy prania. Parę wodną wydziela organizm ludzki, a także domowe zwierzęta.
– Skroplona para wodna pojawia się na szybach znajdujących się od środka domu po przekroczeniu tzw. „punktu rosy”, czyli wówczas, gdy bardzo wilgotne powietrze styka się z chłodnym oknem – mówi Artur Głuszcz z firmy MS więcej niż OKNA, producenta okien TYTANOWYCHtermo – Podobne zjawisko możemy zaobserwować na artykułach spożywczych wyjętych chwilę wcześniej z lodówki. Najbardziej newralgicznymi punktami okna jest jego dolna krawędź tuż nad listą przyszybową oraz dolne odcinki krawędzi bocznych, wzdłuż tzw. ramki dystansowej, znajdującej się pomiędzy szybami.

Nadmiar wilgoci powinien być na bieżąco odprowadzany przez system wentylacyjny. Przy słabej, niewystarczającej wymianie powietrza, poziom wilgotności wzrasta i dochodzi do zjawiska roszenia szyb, co jest sytuacją naturalną. Parowaniu sprzyja stosowany w naszym budownictwie mieszkaniowym system wentylacji grawitacyjnej. Kratki umieszczone w kominach pozwalają odprowadzić zużyte powietrze pod warunkiem, że do domu będzie na bieżąco napływało świeże. Kiedyś działo się tak dzięki temu, że okna były po prostu nieszczelne. Teraz hermetyczność stolarki jest jednak nieporównywalnie wyższa.
Wyjściem z tej niekomfortowej sytuacji może być częste wietrzenie pomieszczeń. Zimą, w trosce o jak najmniejsze straty energii, zamiast niewielkiego rozszczelnienia, powinniśmy na krótką chwilę otworzyć całe skrzydło. Ale częste wietrzenie jest niestety czynnością uciążliwą, a poza tym nie „leczy” przyczyn gromadzenia się wilgoci, tylko eliminuje jej objawy. Skutecznym sposobem pozwalającym usprawnić cyrkulację powietrza w domu z wentylacją grawitacyjną, jest montaż w oknach specjalnych nawiewników.

Niezależnie od tego, musimy pamiętać, że im bardziej energooszczędne okna zamontujemy w naszym domu, tym prawdopodobieństwo parowania szyb od wewnątrz będzie mniejsze. Takie ryzyko spada również, jeśli ogrzewany dom grzejnikami umieszczonymi pod oknami. Oczywiście pod warunkiem, że nie będą one zabudowane albo zasłonięte.

Dobre okna same walczą z wilgocią

Wszystkie nowoczesne okna z PVC posiadają tzw. szyby zespolone, w których dwie lub trzy tafle szkła, oddzielone są specjalną ramką dystansową, nazywaną też „ciepłą ramką” – o ile jest wykonana z odpowiedniego materiału. Choć jest to tylko niewielki element konstrukcji, to okazuje się, że jednocześnie niezwykle ważny. Dlatego warto o niego pytać w trakcie zakupu.
– Wykonana nie z aluminium, ale ze stali Ciepła Ramka MS podnosi temperaturę krawędzi szyby nawet o 2-3°C, co bardzo często pozwala uniknąć sytuacji, w której dochodzi do przekroczenia punktu rosy, dzięki czemu szyby wewnątrz domu nie parują – mówi Artur Głuszcz – W jej środku znajduje się również specjalny absorbent, który poprzez mikrootwory pochłania wilgoć, znajdującą się wewnątrz wkładu szybowego.
Każda szyba zespolona wypełniona jest gazem szlachetnym (najczęściej argonem), ale jednocześnie w środku mogą pozostać śladowe ilości powietrza, zawierającego parę wodną. Jeśli jednak w ramce znajduje się absorbent, to wyroszenie wewnątrz takiego wkładu nie powinno nigdy się pojawić. W przeciwnym wypadku, świadczyć to może o rozszczelnieniu szyby, co jest niewątpliwie wadą produkcyjną. Innym sygnałem ostrzegawczym, wskazującym na to, że szyba nie jest hermetyczna, są pojawiające się na niej rdzawe plamy.

Para może pojawić się na zewnątrz

Przy określonych warunkach atmosferycznych związanych z dużym wzrostem wilgotności powietrza, czyli np. wiosną, możemy zaobserwować również, że wyroszenie pojawia się od strony zewnętrznej (podwórza), ale nie przy krawędziach, ale tym razem w środkowej części szyby. I właśnie w tym wypadku, powinno nas to raczej ucieszyć.
Do parowania dochodzi z uwagi na to, że zewnętrzna szyba jest chłodna (a więc nie ucieka przez nią ciepło). Wspomniany wcześniej punkt rosy nie zostałby przekroczony, gdyby przez wewnętrzne tafle przenikało zbyt dużo energii, która automatycznie ogrzewałaby szybę zewnętrzną. Para na zewnątrz, jest więc namacalnym dowodem na niezwykle dobrą izolacyjność termiczną zakupionej stolarki, ponieważ im lepsze parametry termiczne każdej przegrody budowlanej (a więc nie tylko okna, ale także np. ściany), tym wyższa różnica pomiędzy jej temperaturą wewnętrzną i zewnętrzną.

Jak się chronić?

W zdecydowanej większości przypadków złodziej dostaje się do naszego domu przez okna i drzwi balkonowe. I jeśli wydaje nam się, że najczęściej wybija szybę, to jesteśmy w błędzie. Znacznie skuteczniejszą i cichszą metodą jest po prostu podważenie słabo zabezpieczonego okna.
– Niestety wciąż nie mamy wystarczającej świadomości dotyczącej bezpieczeństwa okien. Kluczową rolę odgrywają w tym wypadku nie tylko odporne na stłuczenia szyby, ale przede wszystkim okucia – mówi Artur Głuszcz z firmy MS więcej niż OKNA – To właśnie na ten element powinniśmy zwracać uwagę w pierwszej kolejności.

Choć nie zdajemy sobie z tego sprawy, to najzwyklejsze okucia włamywacz może sforsować nawet bez specjalnych narzędzi – wystarczy, że mocno naprze na skrzydło okienne. Dlatego też powinny być stosowane tylko w oknach dla człowieka niedostępnych np. w mieszkaniach na wysokim piętrze pozbawionych balkonów. Ich podstawowa rola sprowadza się bowiem do zapewnienia szczelności. Bezpieczeństwa już jednak nie gwarantują.
Dlatego też, w domu jednorodzinnym, na parterze albo w oknie, do którego można się dostać np. po rynnie czy balkonach sąsiadów najrozsądniej zamontować produkty posiadające odpowiednie certyfikaty.
– Okucia antywłamaniowe posiadają rygle grzybkowe, a nie tradycyjne rolkowe. Bardzo łatwo je rozpoznać, ponieważ posiadają charakterystyczny kapelusz – mówi Artur Głuszcz – współpracują one ze specjalnymi zaczepami antywyważeniowymi, które powinny być rozmieszczone w najbardziej newralgicznych punktach, czyli narożnikach okna, a w wyższych stopniach bezpieczeństwa także na całym obwodzie okna. Zasada ich działania jest niezwykle prosta – po zamknięciu skrzydła zaczep chwyta kapelusz rygla grzybkowego, a to praktycznie eliminuje możliwość podważenia okna.

Okno z klasą

O odporności okien na włamanie informują tzw. klasy bezpieczeństwa Oznaczone symbolem od WK1 do WK6. Im wyższa klasa tym skuteczniejszy pakiet zabezpieczeń i to nie tylko w postaci większej liczby punktów ryglowania, ale także m.in. bardziej odpornych na zbicie szyb. Okno certyfikowane powinno też posiadać klamkę na kluczyk, a od zewnątrz specjalną blaszkę zabezpieczającą przed rozwierceniem klamki.

Dla przykładu: okna w klasie WK1 to wystarczające zabezpieczenie przed nieprzygotowanym, okazjonalnym złodziejem, który nie posiada specjalnych narzędzi. Z kolei te w klasie WK2 – wyposażone w antywłamaniową szybę i rygle rozmieszczone na całym obwodzie, gwarantują ochronę przez złodziejem dysponującym prostymi akcesoriami np. małym, mieszczący się w rękawie łomem czy śrubokrętem. Narzędziom mechanicznym, jak chociażby wiertarce mogą oprzeć się jedynie okna w wyższych klasach bezpieczeństwa.

Kontaktrony, alarmy, rolety…

Warto wiedzieć, że na polskim rynku ogólnodostępne są tak naprawdę produkty w klasach od WK1 do WK2. Musimy przy tym pamiętać, że na dobrą sprawę nie ma tak naprawdę okien w 100% antywłamaniowych – wszystkie zastosowane rozwiązania, niezależnie od klasy bezpieczeństwa, mogą jedynie wydłużyć czas potrzebny na ich sforsowanie, a tym samym skutecznie zniechęcić włamywacza. Podobne zadanie spełniają rolety zewnętrzne, kamery, alarmy, albo specjalne systemy, które pod naszą nieobecność losowo włączają światła w domu. Sprytny, zdeterminowany złodziej zawsze znajdzie drogę do naszego domu.
– Ciekawym i coraz częściej wykorzystywanym rozwiązaniem w naszych produktach są tzw. kontaktrony, czyli magnetyczne czujniki otwarcia okna – dodaje Głuszcz – W przypadku próby włamania włączają system alarmowy albo zawiadomią patrol ochrony. Mogą też zostać zintegrowane z system ogrzewania czy klimatyzacją. Jeśli np. zimą celowo otworzymy okno, aby przewietrzyć pomieszczenie, to ogrzewanie zostanie odcięte, co ograniczy niepotrzebne straty energii.

W kwestii naszego bezpieczeństwa, nic jednak nie może się równać ze zdrowym rozsądkiem. Zdarzają się przypadki, kiedy złodzieje wchodzą do naszego domu tylko dlatego, że zostawiliśmy uchylone okna, albo zapomnieliśmy je zamknąć. Włamywacze bardzo często szukają okazji i korzystają właśnie z naszej nieostrożności. Może nią być wakacyjny urlop, wyjazd na święta. W takich sytuacjach nic nie zastąpi dobrego, zaufanego sąsiada, który nie tylko zwróci uwagę na nasz dom, ale też od czasu do czasu wejdzie do środka, zapali światło, a przy okazji podleje kwiaty.

Osadzenie okna

Zanim przystąpimy do ustawienia okna, a właściwie ościeżnicy w otworze okiennym, powinniśmy dokładnie oczyścić mur a w razie potrzeby pokryć go podkładem gruntującym. Następnie, do ościeżnicy przykręcamy listwę parapetową, która ułatwia zamocowanie parapetów zewnętrznych i wewnętrznych i umieszczamy ją w otworze okiennym.
Ramę należy dokładnie wypoziomować – zarówno w pionie jak i w poziomie oraz porównać jej przekątne stabilizując ją przy pomocy klinów. Dzięki temu będziemy mieli pewność, że ma ona w rzeczywistości kąty proste. Okno do ściany przytwierdza się przy pomocy kotew (elementów montażowych w postaci pasków blachy, przykręcanych dwoma śrubami) lub dybli (dużych śrub przechodzących bezpośrednio przez ościeżnicę)

- Bardzo ważnym elementem jest dopasowanie okna do wielkości otworu – zaznacza Artur Głuszcz – Między nim, a ścianą muszą być bowiem zachowane szczeliny pozwalające pracować konstrukcji w trakcie zmian temperatury i wilgoci. Ich szerokość zależy od koloru profilu i wielkości okna. Należy pamiętać, aby od zewnętrznej strony okno uszczelnić materiałami o właściwościach paroprzepuszczalnych, czyli np. taśmą rozprężną lub folią.

Uszczelnienie

Po zamocowaniu okna przestrzenie pomiędzy ścianą, a ościeżnicą musimy wypełnić poliuretanową pianką montażową. Utwardza się ona pod wpływem wilgoci, dlatego zaleca się wcześniej zwilżyć mur wodą – na przykład za pomocą spryskiwacza. Gdy zastygnie, odcinamy jej nadmiar, wyjmujemy wcześniej włożone kliny, a luki wypełniamy ponownie pianką. W celu ustabilizowania okna w płaszczyźnie muru pozostawiamy jednak na stałe te kliny, na których okno stoi oraz boczne znajdujące się w jego górnej części na wysokości zawiasów.

Co ważne, pianka montażowa – wbrew swojej nazwie stanowi tylko izolację termiczną. Nie służy więc do mocowania okna – funkcję tę pełnią kotwy lub dyble. Poza tym na skutek długotrwałego działania wilgoci może się ona wykruszać. Dlatego od strony pomieszczenia połączenie okno – mur należy zabezpieczyć materiałami o właściwościach paroszczelnych – folią lub silikonem.

Wykończenie

Po zakończeniu tego etapu możemy przystąpić do prac wykończeniowych – tynkowania i malowania. Miejsce styku okna ze ścianą możemy od wewnątrz zakryć także płytą gipsowo-kartonową lub listwami maskującymi. Dopiero na koniec zakładamy skrzydła, regulujemy okucia i sprawdzamy czy okno funkcjonuje poprawnie, a następnie usuwamy folię ochronną. Potem czeka nas już tylko sprzątanie.

Choć wydawać by się mogło, że z instalacją okien możemy sobie poradzić samodzielnie, to jednak najrozsądniej zaufać doświadczonej, znającej dany produkt ekipie montażowej. Tylko wówczas będziemy mieli pewność, że nasze okna będą poprawnie funkcjonowały przez cały okres eksploatacji. Nie przez przypadek czołowi producenci stolarki przeprowadzają bowiem cykliczne szkolenia montażystów w specjalnie przygotowanych do tego celu pomieszczeniach. Wnikliwe przeczytanie nawet najbardziej dokładnej instrukcji to nie wszystko.

Kilka podstawowych błędów montażowych

1. Zastosowanie zbyt małej liczby kotew/dybli lub ich niewłaściwy rozstaw. Obniża to stabilność konstrukcji i może być przyczyną deformacji ościeżnicy bądź rozszczelnienia okna.
2. Niedopasowanie okna do wielkości otworu okiennego. Zbyt duże okno uniemożliwia pozostawienie właściwych luzów dylatacyjnych. Może to doprowadzić do deformacji okna. Poza tym utrudnia aplikację pianki poliuretanowej, co może być przyczyną powstania nieszczelności. Z kolei zbyt małe okno utrudnia prawidłowe zamocowanie mechaniczne (duża odległość ościeżnicy od muru). Rodzi też konieczność zastosowania bardzo grubej warstwy pianki (co nie jest korzystne), a także utrudnia obróbkę murarską takiej spoiny.
3. Niedokładne uszczelnienie – zbyt mała ilość pianki izolacyjnej może doprowadzić do powstania mostków termicznych powodujących straty ciepła. Z kolei brak izolacji paroszczelnej od strony pomieszczenia i paroprzepuszczalnej od zewnątrz powoduje zawilgocenie muru wokół okna. A to w konsekwencji prowadzi do rozwoju pleśni i grzybów.

Szczypta Gaudiego?

Romby, łuki, koła, trójkąty, elipsy, trapezy, wieloboki – to tylko niektóre z możliwości, którymi dysponujemy. W przypadku nowych domów, projekty bardzo często uwzględniają właśnie tego typu niekonwencjonalne rozwiązania stylistyczne. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby w ten sam sposób ozdobić nasz stary dom – oczywiście decyzję najlepiej podejmować po konsultacji z architektem.
Jeśli brakuje nam pomysłów, może warto poszperać również w Internecie i zaczerpnąć je chociażby z biomorficznej architektury Gaudiego, albo równie atrakcyjnego stylu realizacji budowlanych Hundertwassera.
- Musimy jednak pamiętać, że wykonanie okien o efektownych, niestandardowych kształtach wymaga znacznie większego nakładu pracy, często ręcznej, dlatego muszą być one droższe od typowych produktów – mówi Artur Głuszcz z firmy MS więcej niż OKNA, producenta okien TYTANOWYCHtermo – Ale w zamian otrzymujemy okno niepowtarzalne, będące bardzo często dekoracją samą w sobie, które nie będzie potrzebować dodatkowych elementów ozdobnych.

Geometryczne inspiracje

Okrągłe okno w przedpokoju czy holu może nie tylko odmienić oblicze domu z zewnątrz, ale jednocześnie stać się punktem odniesienia do nowej aranżacji całego pomieszczenia. W duże koło możemy także wpisać np. zwykłe prostokątne drzwi balkonowe. Trójkąty umieszczone na szczycie budynku znakomicie komponują się ze spadzistym dachem. Małe elipsy, czy łezki to z kolei dobry sposób na doświetlenie łazienki, czy też przedpokoju. Okna w kształcie trapezu czy trójkąta są natomiast montowane na poddaszach w formie tzw. lukarny.
- Powinniśmy mieć jednak świadomość tego, że wszelkiego rodzaju skosy na poddaszu, czy głęboka, kilkudziesięciocentymetrowa zabudowa może przeszkadzać w pełnym otwieraniu takiego okna – zaznacza Głuszcz – Dlatego wcześniej należy dokładnie przeanalizować kierunek otwierania i zmienić chociażby miejsce mocowania zawiasów – tak, aby łuk zataczał np. niższy narożnik okna. W niektórych wypadkach jedynym sposobem na to, aby nie uszkodzić ściany będzie opcja uchylania okna.

Drobna, duża zmiana

Nawet jeśli jesteśmy zdecydowanymi zwolennikami tradycyjnych prostokątów, to i tak mamy jeszcze jedną możliwość eksperymentowania z kształtami. Atrakcyjność wizualna okien jest bowiem uzależniona w ogromnej mierze także od kształtu samego profilu – Często niewielka wydawać by się mogło zmiana może przynieść zaskakujące rezultaty – zapewnia Artur Głuszcz – Takim przykładem są okna wykonane na bazie profilu zaokrąglonego, a nie płaskiego, np. dostępne w naszej ofercie okna TYTANOWEtermo. Wprowadzenie takiego właśnie rozwiązania stylistycznego sprawia, że okna zyskują nie tylko łagodniejszy, bardziej opływowy kształt i delikatną linię, ale także prezentują się znacznie bardziej stylowo. I to nawet, jeśli nie są kołem, trójkątem czy trapezem.

Co ważniejsze, możemy liczyć także na to, że oszczędności na rachunkach za ogrzewanie po kilku latach pokryją nam w 100% różnicę wynikającą z zakupu droższych okien energooszczędnych.
- Jeśli zamiast standardowych produktów dostępnych na polskim rynku zdecydujemy się na okna wyposażone w szybę o współczynniku Uos równym 0,5 W/m2K i specjalne wzmocnienia termiczne, to różnica w cenie jaką zapłacimy za droższe okna energooszczędne zwróci się już po około 7 latach – zaznacza Głuszcz – Całkowity koszt wymiany starych okien na nowe zwróci się nam po około 8-9 latach. Przez kolejne lata będą one na siebie systematycznie „zarabiać”.

Aby tak jednak było powinniśmy wybierać produkty najbardziej optymalne zarówno pod względem ceny, jak i gwarantowanych parametrów termicznych, uwzględniając przy tym czas ich eksploatacji. Cóż nam po niezwykle energooszczędnym, a wręcz pasywnym oknie, jeśli będzie ono niezwykle drogie? Z pewnością nigdy nie odzyskamy zainwestowanych środków. Z kolei w przypadku okien najtańszych, które nie spełniają odpowiednich wymogów energooszczędności – niemal od razu będziemy do nich dopłacać.

Jak zyskać?

Do podobnego sposobu myślenia próbują przekonać nas także organizatorzy branżowego konkursu „VIP – Najlepsze okna i drzwi”, w ramach którego wprowadzono w tym roku po raz pierwszy kategorię okien optymalnych – będącą próbą wskazania produktów, których kupno zwróci się nam najszybciej.
- Okno energooszczędne musi być dzisiaj dla klienta nie tylko łatwo dostępne, ale przede wszystkim opłacalne i temu muszą sprostać producenci stolarki – dodaje Głuszcz – Aby przekonać odbiorców o korzyściach wynikających z zakupu lepszych jakościowo produktów wprowadziliśmy na naszej stronie internetowej kalkulator energetyczny pozwalający sprawdzić parametry termiczne okien, ale także w prosty sposób obliczyć i porównać koszty ogrzewania domu, przy zastosowaniu różnych rozwiązań.

Oszczędności pojawią się już po roku eksploatacji, a ich wysokość zależeć będzie nie tylko od jakości okien i ich powierzchni, ale także od cen nośnika energii, z którego korzystamy, długości sezonu grzewczego oraz tego, czy zima będzie sroga czy łagodna. Jak pokazują kalkulacje, okno energooszczędne z szybą Uos=0,5 mimo że droższe w zakupie, zwróci się szybciej niż tańsze okno o standardowych parametrach. To czy tak się stanie zależy tylko od naszej decyzji.